ضرورت ارتباط با امام زمان (عج)، محور حیات دینی و روح انتظار

مفهوم ارتباط با امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) 

ارتباط با حضرت مهدی (عج) به معنای صرف دیدار ظاهری نیست، بلکه در حقیقت پیوستگی قلبی، فکری و عملی با آن حضرت است. این ارتباط از طریق نماز، دعا، معرفت، عمل به وظایف دینی و انتظار فعال شکل می‌گیرد. قرآن کریم می‌فرماید: 

»وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَلَا تَفَرَّقُوا»(آل‌عمران/103) 

»همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید. «

به تعبیر مفسران، امامان معصوم (علیه السلام) همان ریسمان الهی‌اند که تمسک به آنان موجب هدایت و وحدت است.

نماز و دعای استغاثه به امام زمان از جمله نمازها و ادعیه ای است که جهت ارتباط با آن حضرت در مفاتیح الجنان آورده شده است.

2.ضرورت ارتباط معرفتی 

شناخت امام زمان (عج) شرط ایمان حقیقی و پذیرش ولایت الهی است. امام باقر (ع) فرمودند: 

مَنْ ماتَ وَ لَمْ یعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِیتَةً جَاهِلِیة

کسی که بمیرد و امام زمانش را نشناسد، مرگ او مرگ جاهلیت است.

بنابراین، معرفت امام نه دانشی انتزاعی بلکه ضرورتی ایمانی است که انسان را در مسیر عبودیت و رشد اخلاقی قرار می‌دهد.

در ادعیه و زیارتنامه هایی مانند زیارت آل یاسین عبارت هایی آمده که با بیان ویژگی های امام زمان (عج) شناخت و معرفت ما را نسبت به آن حضرت افزایش می دهد.

3. ضرورت ارتباط قلبی و عاطفی 

محبت به امام مهدی (عج) نشانه ایمان و عامل تقویت انگیزه انتظار است. مؤمنی که امام خود را دوست دارد، در هر نماز، دعا و عمل صالح، نیّت خشنودی او را دارد. انس با امام سبب آرامش دل و ثبات در ایمان می‌شود؛ خواندن زیارت امام زمان بعد از نماز صبح و دعای عهد در هر روز انس ما را با حضرت بیشتر می کند.

4. ضرورت ارتباط عملی 

منتظر واقعی کسی است که در عمل، خود را سرباز امام زمان می‌داند. ارتباط عملی یعنی پایبندی به عدالت، صداقت، خدمت به مردم و اصلاح جامعه به نیت رضای حضرت. امام صادق (ع) فرمودند: 

«من سرّه أن یَکون من أصحاب القائم فلینتظر ولیعمل بالورع ومحاسن الأخلاق» 

(هر کس خوشحال می‌شود از یاران قائم باشد، باید در انتظار باشد و اهل تقوا و اخلاق نیکو گردد.)

5. آثار فردی و اجتماعی ارتباط با امام 

- آرامش قلبی و امید در سختی‌ها 

- تقویت روح عبادت و تقوا 

- ایجاد جهت الهی در زندگی فردی 

- رشد اجتماعی و تحول اخلاقی در امت اسلامی 

- تحقق عدالت، معنویت و وحدت در جامعه منتظر

نتیجه‌گیری 

ارتباط با امام زمان (عج) صرفاً یک رابطه روحی نیست؛ بلکه راهی برای حفظ هویت دینی، تقویت ایمان و حرکت به سوی جامعه مهدوی است. انسانِ منتظر، با معرفت، محبت و عمل صالح، دل خود را به امام پیوند می‌زند و در مسیر تحقق وعده‌ی الهی «ظهور» گام برمی‌دارد. 

 در عصر غیبت، هر اندازه این ارتباط عمیق‌تر شود، جامعه اسلامی به همان اندازه از انحراف، بی‌امیدی و غفلت در امان خواهد بود. انتظار یعنی «زندگی با امام» پیش از ظهور.